شعر، سهراب سپهری پیغام ماهیها رفته بودم سر حوض تا ببینم شاید، عکس تنهایی خود را در آب آب در حوض نبود . ماهیان میگفتند: "هیچ تقصیر درختان نیست." ظهر دم کردهی تابستان بود ، پسر روشن آب، لب پاشویه نشست و عقاب خورشید، آمد او را به هوا برد که برد. به درک راه نبردیم به اکسیژن آب. برق از پولک ما رفت که رفت. ولی آن نور درشت عکس آن میخک قرمز در آب که اگر باد میآمد دل او، پشت چین های تغافل میزد، چشم ما بود. روزنی بود به اقرار بهشت. تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی، همت کن و بگو ماهیها، حوضشان بی آب است. باد میرفت به سر وقت چنار. من به سر وقت خدا میرفتم. https://aparat.com/v/tmy4205 ادامه مطلب

بسکه لبریزم ازتو ،میخواهم
چون غباری زخود فرو ریزم

ساغرم !

خیال تو می ارزد به داشتن همه ...

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست . . .

به تو بدهکارم
دست کم یک جان ، برای هر لبخند . . .

سرم را پنهان می کُنم
در گودی گلویت تمام ِ
غم ها راه گُم می کُنند . . .

در سرم تویی
در چشمم تویی
در قلبم تو
من ، عکس دسته جمعی توام . . .

« دوستت دارم » را

من دلاویزترین شعر جهان یافته ام

این دلاویزترین شعر جهان را همه وقت

نه به یکبار و به ده بار، که صد بار بگو

« دوستم داری » را از من بسیار بپرس

« دوستت دارم » را با من بسیار بگو

بسکه لبریزم ازتو ،میخواهم
چون غباری زخود فرو ریزم

ساغرم !

خیال تو می ارزد به داشتن همه ...

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست . . .

به تو بدهکارم
دست کم یک جان ، برای هر لبخند . . .

سرم را پنهان می کُنم
در گودی گلویت تمام ِ
غم ها راه گُم می کُنند . . .

در سرم تویی
در چشمم تویی
در قلبم تو
من ، عکس دسته جمعی توام . . .

بسکه لبریزم ازتو ،میخواهم
چون غباری زخود فرو ریزم

ساغرم !

خیال تو می ارزد به داشتن همه ...

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست . . .

به تو بدهکارم
دست کم یک جان ، برای هر لبخند . . .

سرم را پنهان می کُنم
در گودی گلویت تمام ِ
غم ها راه گُم می کُنند . . .

در سرم تویی
در چشمم تویی
در قلبم تو
من ، عکس دسته جمعی توام . . .

بسکه لبریزم ازتو ،میخواهم
چون غباری زخود فرو ریزم

ساغرم !

خیال تو می ارزد به داشتن همه ...

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست . . .

به تو بدهکارم
دست کم یک جان ، برای هر لبخند . . .

سرم را پنهان می کُنم
در گودی گلویت تمام ِ
غم ها راه گُم می کُنند . . .

در سرم تویی
در چشمم تویی
در قلبم تو
من ، عکس دسته جمعی توام . . .